มาชู ปิกชู

ประเทศเปรูเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สาธารณรัฐประเทศเปรู 

มีพื้นที่ 1,285,220 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ของประเทศจำนวนร้อยละ 60 ปกคลุมไปด้วยป่าดิบชื้น ประชาชนมีราว 28,220,764 คนภาษาที่ใช้เป็นภาษาประเทศสเปน การปกครองแบบสาธารณรัฐระบอบสภานิติบัญญัติ ประเทศอยู่ด้านตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ มีเขตแดนทางทิศเหนือชิดกับเอกวาดอร์แล้วก็โคลอมเบีย ทิศตะวันออกติดบราซิลแล้วก็โบลิเวีย ทิศใต้ใกล้กับประเทศชิลี รวมทั้งตะวันตกติดห้วงสมุทรแปซีฟิก ประเทศเปรูเป็นประเทศที่อารยธรรมการัลที่โบราณติดอันดับต้นของโลก แล้วก็จักรวรรดิอินคาที่ยิ่งใหญ่ในทวีปอเมริกา เคยเป็นของประเทศสเปนในตอนล่าอาณานิคม และก็ได้เป็นเอกราชในปี พุทธศักราช2364 เป็นประเทศที่ได้รับการงดเว้นการตรวจวีซ่า ขอเพียงแค่มีเงินในกระเป๋าก็สามารถท่องเที่ยวได้แล้ว
ถ้าเกิดมาประเทศเปรูแล้วหลังจากนั้นก็จำเป็นต้องไปเยี่ยมดู ในมรดกโลก ในปี พุทธศักราช2526 และก็สถานที่ ใน สิ่งอัศจรรย์ ได้รับเลือกเมื่อ พุทธศักราช2550 ซึ่งก็คือ มายก ปิกยก ตั้งยุ่บนยอดเทือกเขาสูง 2,430 เมตรเป็นเลิศในแนวเขาแอนดีส แม้กระนั้นด้วยการที่มายก ปิกยก ตั้งอยู่บนยอดดอย แม้คิดจะดูจากที่ไกลๆคงจะเป็นได้ยากเพราะว่าถูกล้อมไว้ด้วยเทือกเขา ต่างๆถูกผลิตขึ้นในตอนคริสต์ศตวรรษ ที่ 15 โดย ขว้างชาคูเทค ยูปันกิ หัวหน้าอาณาจักรอินค้าง เมืองที่นี้ปกคลุมไปด้วยหมอก ที่ตั้งออกจะแห้งแล้งเข้าถึงยาก ลึกเข้าไปในป่าอเมชอนและก็แม่น้ำใหญ่บัมบา ซึ่งวันหลังได้กำเนิดโรคละบาดก็เลยย้ายถิ่นไปอยู่ที่อื่นๆ และก็ได้ล่มสลายลงลงภายหลังแพ้การศึกให้ประเทศสเปน เมืองมายก ปิกยกก็ได้หายไป แล้วก็ได้ถูกเจอโดย นักโบราณคดี ชื่อฮิราม บิหมูแฮม เป็นคนอเมริกัน ในปี พุทธศักราช2454 ต่อให้เจอมายก ปิกยกสุดแท้แต่ก็เหลือเพียงแค่ ซากแล้ว แต่ว่าก็ยังดีที่เป็นซากที่ยังบริบูรณ์มากมาย มีสร้างก่อสร้างจำนวนมากที่ มายก ปิกยก มีการวางแบบแปลนเมืองรวมทั้งระบบน้ำก๊อกที่สุดยอด มีสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนาแล้วก็สิ่งที่เชื่อมโยงเกี่ยวกับดวงดาวอีกด้วย สิ่งปลูกสร้างของที่นี้ถูกทำขึ้นจากหินเรียงกันกันเป็นชั้นๆตามทิวเขาเป็นขั้นบันไดหลายพันขั้นไปเป็นทางเชื่อมกันเป็นฟุตบาท ข้อดีหนึ่งอย่างของอาคารบ้านเรือนแบบอินติดอยู่เป็นไม่ใช้ปูนแม้กระนั้นจะใช้หินเรียงแล้วก็ยืดเข้าด้วยกันแทน โดยหินแต่ละก้อนดีไซน์มาอย่างทะนุทนอมประณีตและวิจิตรบรรจงอย่างยอดเยี่ยมจนกระทั่งทำให้เมื่อเผชิญภัยทางธรรมชาติหรือแผ่นดินไหวเกิดขึ้น หินที่เรียงกันจะดูเหมือนกับว่ากำลังเต้นอยู่แล้วก็รวมกลับเข้าที่เข้าทางได้อย่างรวดเร็ว เป็นสิ่งปลูกสร้างที่น่าพิศวงและก็ยังคงช่วยรักษามายก ปิกยกมายาวนานมากถึง 500 ปีเลยที่เดียว
เดี๋ยวนี้มีนักท่องเที่ยวอยากมาดูความงดงามของมายก ปิกยก มากยิ่งกว่าเดิม ทางประเทศเลยจัดให้มีกานจำกัดคนขึ้นไปท่องเที่ยวในทุกๆวันรวมทั้งเก็บค่าเข้าชม โดย 24 ชั่วโมง มี รอบ เป็นรอบยามเช้า หกนาฬิการุ่งเช้าถึงเที่ยงตรง แล้วก็บ่ายถึงห้านาฬิกาห้า รอบละ 2500 คน

Author: Dora Rivera